ΤΟ ΤΕΣΤ ΤΟΥ ΠΙΑΤΟΥ!

1:16:00 π.μ.


Και θα σκεφτείς... βρήκες κι εσύ ώρα να το προτείνεις! Πάσχα έρχεται! Ο διαβήτης όμως δεν φεύγει, επειδή έρχεται το Πάσχα!

Κι ύστερα πάλι, τα τεστ είναι ευχάριστα... έχουν ερωτησούλες... έχουν επιλογές... περνάει η ώρα, όταν τα κάνεις και δεν κουράζεσαι! Απλά μερικές φορές απογοητεύεσαι που θες να "βγεις" η μετενσάρκωση της Μέριλιν Μονρόε και βγαίνεις της Γεωργία Βασιλειάδου! Μην μασάς, υπήρξε κορυφαία ηθοποιός και το ταμπεραμέντο της ήταν εκρηκτικό!

Οπότε πάμε στο πιάτο σου!

Αυτό το τεστ δεν θα το έχεις πετύχει πουθενά! Η μάνα μου το εφηύρε! Κι εγώ το τυποποιώ, για να γελάσεις, να σοβαρέψεις, να σκεφτείς και να το χρησιμοποιήσεις, όπως σε βολεύει!
Και θα μου πεις Η μάνα σου είναι διαιτολόγος; -Καλέ όχι! Είναι μια καλή νοικοκυρά- αγρότισσα, η οποία δεν είχε -ούτε έχει- πλυντήριο πιάτων, έχει όμως παρατηρητικότητα που σκοτώνει.
Ούτε εγώ έχω πλυντήριο πιάτων! Το πλύσιμο δε, το θεωρώ ψυχανάλυση, ενδοσκόπηση και ευκαιρία να μείνω λίγο μόνη -λέμε τώρα!- για να ακούσω τις σκέψεις μου. Το "μόνη" σηκώνει πολύ κουβέντα, γιατί πάντα είναι κάποιος δίπλα, πίσω, ανάμεσα σε μένα και το νεροχύτη!

Πριν από κάμποσα χρόνια λοιπόν, στις αρχές του διαβήτη μου, άρα προ εικοσαετίας περίπου, η μητέρα μου, που προσπαθούσε να αφομοιώσει τις συμβουλές- εντολές που αφορούσαν τη διατροφή μου και να τις εφαρμόσει στην καθημερινή φροντίδα της οικογένειάς της, άρχισε να αποτάσσεται πρώτες ύλες, σκεύη, τρόπους μαγειρέματος... και να συντάσσεται άλλα!
Εγώ δεν ήμουν και τόσο θαμώνας της κουζίνας, οπότε απλά κατανάλωνα όσα έφταναν στο τραπέζι. Κάποτε έμενα άφωνη από τις δυνατότητες της φυσικής, λιτής και αφαιρετικής κουζίνας... κάποτε αναρωτιόμουν πόσο θα αντέξουν οι σιαγόνες και οι κυνόδοντες απ' τα παξιμάδια... κάποτε έκανα ότι δεν καταλάβαινα πως τρώω κάτι... αμαρτωλό!

Η ευθύνη του μεσημεριανού και του βραδινού μου γεύματος ανήκε στη μητέρα μου. Και τότε σπούδαζα! Το οποίο σημαίνει ότι τον περισσότερο καιρό, ήμουν μόνη στο φοιτητικό μου διαμέρισμα και είχα την επιμέλεια των γευμάτων μου! Στο πατρικό μου όμως σπίτι... στη μητρική μου εστία... γινόμουν αθώα.
Και μετά από λίγες υπογλυκαιμίες και υπεργλυκαιμίες, μετά από πολλά γεύματα και περισσότερες επαναλήψεις...  Σαρακοστή ήτανε θαρρώ κι είχαμε μόλις φάει σουπιές με χόρτα... η μητέρα μου παρατήρησε το εξής:

Κοίτα τώρα! Τα πιάτα από τις σουπιές πλένονται και με σκέτο νερό, ενώ τα πιάτα από το αρνί, θέλουν καυτό νερό και τρίψιμο, για να καθαρίσουν. Σκέψου πως το ίδιο θα συμβαίνει στον οργανισμό μας! Στα αγγεία μας για παράδειγμα!

Πόσο λογικό μου φάνηκε! Δεν μπορώ να σου το περιγράψω, αν δεν συμφωνείς! Έκανα εικόνα τα σουβλάκια, τα έτοιμα σνακ με τα λιπαρά τα τροποποιημένα, τα τηγανιτά, τα βουτυρένια γλυκά, τα αναψυκτικά μέσα στο στομάχι μου και την ινσουλίνη να παλεύει να ξεκλειδώσει όλα τα κύτταρα και να διοχετεύσει την γλυκόζη... και να ιδροκοπά -η ινσουλίνη!- και να λήγει, να τελειώνει η ώρα της και να μην έχει τελειώσει η δουλειά της!
Να πρέπει να έρθει άλλη ινσουλίνη που να αντέχει ώρες να παλεύει με τα θηρία! Να πρέπει να ξεπλύνει τα λίπη, χωρίς καυτό νερό και απορρυπαντικό πιάτων και αγγείων! Να μην τα καταφέρνει πάντα... και το λίπος να μένει όπου βρει, αφού τελειώσει με τις βρομοδουλειές του... δηλαδή, τις κακές τιμές του σακχάρου! Στα αγγεία! Στην κοιλιά! Στους γλουτούς!

Ποιος θα πλύνει τα πιάτα την επόμενη φορά; Αν δεν αντέχεις, άστο! Αν όμως ασχολείσαι με τα οικιακά, ήρθε η ώρα να κάνεις το τεστ! Βάλε κάτω απ' το νερό το πιάτο σου... ναι, αυτό από την πίτσα! Το αρνάκι με τις πατάτες! Το σουφλέ τυριών! Τα πατατάκια που έφαγες μπροστά στην τηλεόραση! Τη λιωμένη σοκολάτα στο μπεν μαρί για το κέικ! Το τσιζκέικ! Τον λάτε καφέ σου! Ένα απλό τοστ με διπλό τυρί και ζαμπόν!
 

Ή το πιάτο από τα φασόλια σου, τον αρακά σου, τις σουπιές! Το μέλι ή το παστέλι σου! Τον σκέτο καφέ σου! Το γιαούρτι! Το κουλουράκι λαδιού! Το ωμό λάδι στο πιάτο σου! Το αυγό σου!


Και τρίβοντας το πιάτο σου, κάνε εικόνα την ινσουλίνη σου, που φοράει την καλή της ποδιά και όσο εσύ πλένεις, "καθαρίζει" κι αυτή...


Κατερίνα Ζ      

You Might Also Like

0 σχόλια